Prawne formy zabezpieczenia kredytu


 
 
Osobowe:
 
  • poręczenie – osoba fizyczna lub prawna zobowiązuje się do spłaty kredytu z odsetkami, jeżeli kredytobiorca nie spłaci go w terminie
  • weksel własny in blanco - kształtuje dodatkową ścieżkę egzekwowania roszczeń banku. Sporządza się deklarację wekslową, wg której bank jest uprawniony wypełnić weksel w przypadku zaprzestania spłaty
  • poręczenie wekslowe (awal) - jest to zobowiązanie złożone na wekslu, w którym zobowiązujemy się do zapłaty długu wekslowego osoby za którą poręczamy, w przypadku gdy ona nie zapłaci. Jeżeli na wekslu nie jest wyszczególnione za kogo poręczamy, to przyjmuje się, że poręczamy za wystawcę.
  • gwarancja bankowa - to szczególna forma gwarancji samoistnej, w której rolę gwaranta przyjmuje bank.
  • przelew (cesja) wierzytelności - bank kredytujący żąda zadeklarowania przez nabywcę, że cedowaną wierzytelność przekaże bankowi kredytującemu
  • przystąpienie do długu
 
Rzeczowe:
 
  • zastaw na rzeczach i prawach - to ograniczone prawo rzeczowe, którego głównym celem jest zabezpieczenie wierzytelności
  • blokada środków na rachunku bankowym - ustalona pisemnie z wykluczeniem odwołania
  • kaucja - wymaga umowy pisemnej, składa się ją na odrębnym rachunku bankowym
  • bon na okaziciela – rodzaj „papieru wartościowego” uprawniający do dysponowania zgromadzonymi środkami pieniężnymi
  • hipoteka - zabezpieczenie spłaty kredytu na nieruchomości, dla której złożono księgę wieczystą. Przypisana jest do nieruchomości bez względu na to, kto jest jej właścicielem; nie można ustanowić jej na nieruchomości, którą dłużnik ma tylko do użytku

Poręczenie cywilne

Poręczenie cywilne jest to umowa, której zasady uregulowane zostału w Kodeksie cywilnym. Poręczenie cywiilne jest umową, na pdostawie której poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela dotego, iż wykona zobowiązanie dłużnika w sytuacji, gdyby dłużnik samswojego zobowiązania nie wypełnił. W przypadku poręczenia cywilnego ważne jest, aby zostało złożone na piśmie pod rygorem niewazności. Poręczenia mogą udzielac zarówno osoby fizyczne jak i osoby prawne, umowa ta może również obejmowac dług przyszły, ale tylko którego wysokość jest z góry oznaczona. Umowa poręczenia może zostać odwołana tylko przed powstaniem długu.

 

Podstawową cechą poręczenia jest jego zależność od zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela. Przejawia się to w tym, iż niewazność zobowiązania głównego powoduje nieważność poręcznia, umorzenie zobowiązania głównego powoduje wygaśnięcie poręczenia, zakres zobowiązania głównego równy jest zakresowi poręczenia (odpowiedzialności poręczyciela tylko do wysokości w jakiej odpowiedzialny jest dłużnik).

 

W sytuacji, gdy świadczenie do jakiego zobowiązał się dłużnik nie zostało przez niego wypełnione, wierzyciel ma obowiązek niezwłocznie poinformować o tym fakcie poręczyciela, jednocześnie wzywając go do wzięcia udziału w toczącej się sprawie. Natomiast, gdy poręczyciel wypełni świadczenia za dłużnika, to powinien powiadomić o tym zdarzeniu niezwłocznie dłużnika. Prowadzi to do sytuacji, gdy poręczyciel wstępuje w miejsce wierzyciela dłużnika, od którego może żądać spełnienia świadczenia, które sam wczesniej za niego wypełnił.

 

Ustawodawca dopuszcza także sytuację, gdy poręczycielowi można także udzielić poręczenia - jest to tak zwane podporęczenie. Poręczyciel udzielajacy takiego podporęczenia odpowiada wobec wierzyciela jak poręczyciel.