Pomorska Izba Finansowo-Handlowa konsekwentnie podejmuje działania zmierzające do ochrony swoich wierzytelności. Kolejnym istotnym przykładem jest postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku, VIII Wydziału Gospodarczego, dotyczące postępowania upadłościowego osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.

W sprawie tej sąd ustalił plan spłaty wierzycieli na okres 72 miesięcy, przewidujący miesięczne raty w wysokości 800 zł. Jednocześnie w uzasadnieniu postanowienia odniósł się bezpośrednio do wierzytelności przysługującej Pomorskiej Izbie Finansowo-Handlowej sp. z o.o., wynikającej z odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki na podstawie art. 299 Kodeksu spółek handlowych.

Nasz kluczowy rezultat – wierzytelność, która nie podlega umorzeniu

Sąd wskazał, że zobowiązanie wynikające z odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 299 k.s.h. ma charakter odszkodowawczy i nie podlega umorzeniu w ramach upadłości konsumenckiej.

Oznacza to, że nawet po wykonaniu przez upadłą ustalonego planu spłaty nasza wierzytelność nie zostanie umorzona na tej podstawie i nadal będzie ją obciążać.

To istotne rozstrzygnięcie z punktu widzenia ochrony interesów Pomorskiej Izby Finansowo-Handlowej. Potwierdza ono znaczenie prawidłowej kwalifikacji roszczenia oraz dochodzenia należności z uwzględnieniem ich szczególnego charakteru prawnego.

Dlaczego to rozstrzygnięcie jest tak ważne?

Odpowiedzialność określona w art. 299 k.s.h. dotyczy członków zarządu spółek z ograniczoną odpowiedzialnością w sytuacji spełnienia ustawowych przesłanek ich odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Podstawą roszczenia jest szkoda poniesiona przez wierzyciela w związku z niezaspokojeniem należności przez spółkę i niedopełnieniem obowiązków związanych z jej niewypłacalnością.

W uzasadnieniu sąd podkreślił odszkodowawczy charakter takiej odpowiedzialności i wskazał, że wynikające z niej zobowiązanie nie podlega umorzeniu w ramach upadłości konsumenckiej.

W praktyce oznacza to, że ustalenie planu spłaty wierzycieli nie musi prowadzić do definitywnego zakończenia odpowiedzialności dłużnika wobec wszystkich wierzycieli.

Konsekwentnie chronimy interesy naszych Klientów i własne należności

W Pomorskiej Izbie Finansowo-Handlowej wiemy, jak istotne jest nie tylko skuteczne dochodzenie należności, lecz także właściwe rozpoznanie ryzyk związanych z postępowaniami upadłościowymi dłużników.

Opisana sprawa pokazuje, że analiza podstawy prawnej wierzytelności i konsekwentne korzystanie z dostępnych instrumentów prawnych mają istotne znaczenie dla ochrony praw wierzyciela.

Nie rezygnujemy z dochodzenia należności tylko dlatego, że dłużnik ogłosił upadłość konsumencką. Każdą sprawę analizujemy indywidualnie, dbając o możliwie najskuteczniejszą ochronę naszych interesów oraz interesów naszych Klientów.

Kolejny istotny rezultat w działaniach na rzecz ochrony interesów wierzycieli. W postępowaniu upadłościowym prowadzonym przed Sądem Rejonowym Szczecin-Centrum w Szczecinie, XII Wydziałem Gospodarczym, sąd odmówił ustalenia planu spłaty wierzycieli oraz umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalania takiego planu.

W wydanym postanowieniu sąd stwierdził, że upadły w sposób celowy i istotny zwiększył stopień swojej niewypłacalności. Okoliczność ta miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Co udało się osiągnąć?

W wyniku postępowania uzyskano rozstrzygnięcie obejmujące trzy istotne kwestie:

• Odmowę ustalenia planu spłaty wierzycieli – sąd nie ustalił planu spłaty zobowiązań przez upadłego.
• Odmowę umorzenia zobowiązań bez ustalania planu spłaty – dłużnik nie uzyskał umorzenia zobowiązań w tym trybie.
• Obciążenie upadłego kosztami postępowania upadłościowego – sąd obciążył go niezaspokojonymi kosztami postępowania w wysokości 5 861,56 zł, które zostały tymczasowo pokryte ze środków Skarbu Państwa.

Dlaczego to ważne dla wierzycieli?

Postępowanie upadłościowe nie zawsze musi prowadzić do umorzenia zobowiązań dłużnika. W sytuacjach, w których sąd stwierdza przesłanki przemawiające przeciwko ustaleniu planu spłaty lub umorzeniu zobowiązań, możliwe jest wydanie rozstrzygnięcia chroniącego interesy wierzycieli przed skutkami takiego umorzenia.

Opisana sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne analizowanie okoliczności związanych z niewypłacalnością dłużnika oraz konsekwentne podejmowanie działań zmierzających do ochrony praw wierzycieli.

Naszym celem jest skuteczne dochodzenie należności i ochrona interesów wierzycieli na każdym etapie postępowania. Każda sprawa wymaga indywidualnej analizy, właściwej strategii oraz wykorzystania dostępnych instrumentów prawnych.

Kolejny rezultat w ochronie naszych wierzytelności – sąd ustalił plan spłaty na 84 miesiące

Pomorska Izba Finansowo-Handlowa konsekwentnie dochodzi należności i dba o ochronę interesów wierzycieli w postępowaniach upadłościowych. W sprawie rozpoznanej przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, zapadło postanowienie, które określa zasady spłaty zobowiązań upadłej i uwzględnia wierzytelność naszej spółki.

Nasza wierzytelność uwzględniona w planie spłaty

Sąd uwzględnił Pomorską Izbę Finansowo-Handlową sp. z o.o. wśród wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, uznając naszą wierzytelność w łącznej wysokości 13 455,33 zł.

Ponadto sąd dokonał podziału środków zgromadzonych w masie upadłości, z której na rzecz naszej spółki ma zostać wypłacone 1 740,84 zł.

Ustalenie planu spłaty oznacza również, że upadła została zobowiązana do dokonywania spłat na rzecz wierzycieli zgodnie z zasadami określonymi w postanowieniu sądu.

Plan spłaty na 84 miesiące i stanowcza ocena sądu

Sąd ustalił plan spłaty na okres 84 miesięcy, zaliczając na jego poczet 11 miesięcy wcześniejszego okresu wskazanego w postanowieniu. W konsekwencji upadła została zobowiązana do dokonywania spłat przez kolejnych 73 miesiące, w miesięcznych ratach wynoszących łącznie 1 700 zł.

Na rzecz Pomorskiej Izby Finansowo-Handlowej ma przypadać 88,59 zł z każdej raty.

Istotnym elementem rozstrzygnięcia jest również ocena przyczyn niewypłacalności. Sąd ustalił, że upadła doprowadziła do swojej niewypłacalności i istotnie zwiększyła jej stopień wskutek rażącego niedbalstwa.

Sąd zakwestionował wiarygodność twierdzeń dotyczących kosztów najmu

W uzasadnieniu postanowienia sąd szczegółowo przeanalizował przedstawione przez upadłą twierdzenia dotyczące kosztów utrzymania mieszkania. Za niewiarygodne uznał jej zeznania dotyczące opłacania czynszu najmu na rzecz matki.

Sąd zwrócił uwagę na brak dowodów potwierdzających faktyczne przekazywanie pieniędzy, wcześniejsze nieodpłatne korzystanie z lokalu oraz niespójności w przedstawionych wyjaśnieniach. W ocenie sądu umowa najmu została przygotowana na potrzeby postępowania, a deklarowane wydatki nie zostały odpowiednio udokumentowane.

Ta część uzasadnienia pokazuje, jak istotna jest szczegółowa weryfikacja sytuacji majątkowej i finansowej dłużnika oraz krytyczna analiza przedstawianych przez niego kosztów.

Konsekwentnie dbamy o interesy wierzycieli

Sprawa potwierdza znaczenie aktywnego udziału w postępowaniach upadłościowych i konsekwentnego dochodzenia należności. Istotne są nie tylko prawidłowe zgłoszenie wierzytelności, ale również analiza dokumentów, weryfikacja twierdzeń dłużnika i monitorowanie rozstrzygnięć sądowych.

W Pomorskiej Izbie Finansowo-Handlowej działamy na rzecz skutecznej ochrony wierzytelności, wykorzystując dostępne instrumenty prawne i dbając o to, aby interesy wierzycieli były należycie uwzględniane w toku postępowań.

Spółka cywilna sama nie może być traktowana jako przedsiębiorca, przedsiębiorcami mogą być jej wspólnicy w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Zgodnie z treścią art. 860 KC poprzez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności poprzez wniesienie wkładów. Dążenie do osiągnięcia wspomnianego wspólnego celu gospodarczego wiązać się może również z powstaniem zobowiązań i odpowiedzialnością za nie. Art. 864 KC wprowadza zasadę bezwzględnie obowiązującą, w myśl której za zobowiązania spółki cywilnej, związane z jej działalnością, wspólnicy ponoszą odpowiedzialność solidarną. Zasada ta dotyczy wszystkich zobowiązań spółki, związanych z jej działalnością, bez względu na ich źródło ich pochodzenia. Przyjmuje się, iż odpowiedzialność ta dotyczy jedynie wspólników, którzy byli byli wspólnikami w chwili powstania spółki oraz dotyczy zobowiązań powstałych w czasie trwania umowy spółki. Odpowiedzialność nie ustaje przez wystąpienie ze spółki, ani poprzez fakt rozwiązania spółki, a zawarcie pomiędzy wspólnikami dodatkowej umowy, zmieniającej zasady odpowiedzialności majątkowej wspólników za zobowiązania spółki nie wywołuje skutków prawnych w stosunku do osób trzecich. Nie ma jednoznacznego stanowiska wśród prawników co do oceny możliwości wyłączenia odpowiedzialności solidarnej wspólników spółki cywilnej wobec konkretnego wierzyciela, na podstawie umowy z nim zawartej. Spotkać można głosy, iż koncepcja ta jest do zaakceptowania. Wspólnik, który dopiero co przystąpił do spółki może odpowiadać za wspomniane zobowiązania na zasadach jak pozostali wspólnicy, na mocy umowy z nimi zawartej. W procesie przeciwko wspólnikom spółki cywilnej,. mogą oni bronić się wspólnymi im zarzutami, jak i każdy ze wspólników może bronić się zarzutami przysługującymi mu osobiście. Klauzula wykonalności może być nadana jedynie na wspólnika wymienionego w tytule egzekucyjnym. Tytuł egzekucyjny nie może więc wskazywać jedynie spółki cywilnej jako dłużnika. możliwa jest odpowiedzialność małżonka wspólnika spółki cywilnej za zobowiązania spółki, gdy egzekucja prowadzona w stosunku do jego majątku osobistego okazała się bezskuteczna.

Spółka cywilna sama nie może być traktowana jako przedsiębiorca, przedsiębiorcami mogą być jej wspólnicy w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Zgodnie z treścią art. 860 KC poprzez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności poprzez wniesienie wkładów. Dążenie do osiągnięcia wspomnianego wspólnego celu gospodarczego wiązać się może również z powstaniem zobowiązań i odpowiedzialnością za nie. Art. 864 KC wprowadza zasadę bezwzględnie obowiązującą, w myśl której za zobowiązania spółki cywilnej, związane z jej działalnością, wspólnicy ponoszą odpowiedzialność solidarną. Zasada ta dotyczy wszystkich zobowiązań spółki, związanych z jej działalnością, bez względu na ich źródło ich pochodzenia. Przyjmuje się, iż odpowiedzialność ta dotyczy jedynie wspólników, którzy byli byli wspólnikami w chwili powstania spółki oraz dotyczy zobowiązań powstałych w czasie trwania umowy spółki. Odpowiedzialność nie ustaje przez wystąpienie ze spółki, ani poprzez fakt rozwiązania spółki, a zawarcie pomiędzy wspólnikami dodatkowej umowy, zmieniającej zasady odpowiedzialności majątkowej wspólników za zobowiązania spółki nie wywołuje skutków prawnych w stosunku do osób trzecich. Nie ma jednoznacznego stanowiska wśród prawników co do oceny możliwości wyłączenia odpowiedzialności solidarnej wspólników spółki cywilnej wobec konkretnego wierzyciela, na podstawie umowy z nim zawartej. Spotkać można głosy, iż koncepcja ta jest do zaakceptowania. Wspólnik, który dopiero co przystąpił do spółki może odpowiadać za wspomniane zobowiązania na zasadach jak pozostali wspólnicy, na mocy umowy z nimi zawartej. W procesie przeciwko wspólnikom spółki cywilnej,. mogą oni bronić się wspólnymi im zarzutami, jak i każdy ze wspólników może bronić się zarzutami przysługującymi mu osobiście. Klauzula wykonalności może być nadana jedynie na wspólnika wymienionego w tytule egzekucyjnym. Tytuł egzekucyjny nie może więc wskazywać jedynie spółki cywilnej jako dłużnika. możliwa jest odpowiedzialność małżonka wspólnika spółki cywilnej za zobowiązania spółki, gdy egzekucja prowadzona w stosunku do jego majątku osobistego okazała się bezskuteczna.

Szacuje się, iż w przeciągu najbliższych 6-7 lat, do roku 2020, około 350 mld złotych krajowego PKB może być wytwarzanych przy pomocy Internetu. Oznacza to skok z poziomu 5 % do poziomu 13%. Konsumenci generują blisko dwie trzecie obecnego Internetowego PKB.. Z tego 70 % generowana jest przez handel elektroniczny, 19% na sam dostęp do sieci, a 11% na wydatki na sprzęt elektroniczny. Wciąż niesamowicie niski jest wpływ administracji publicznej na rozwój PKB. W roku 2009 wytworzyła ona 0,4% wspomnianego Internetowego PKB. Wzrost wpływu Internetu na polski PKB związany będzie z dalszym upowszechnieniem dostępu do szybkiego Internetu. Pod tym względem wciąż jesteśmy daleko za krajami Europy Zachodniej. W naszym kraju dostęp do Internetu ma około 75 % gospodarstw, dla porównania w Norwegii to 97 %. Dąży się przy tym do rozwoju Internetu w regionach tradycyjnie uważanych za opóźnione technologicznie w stosunku do pozostałej części kraju, np. tak zwanej ściany wschodniej. Samorząd województwa podkarpackiego podpisał w marcu bieżącego roku porozumienie z przedsiębiorstwami zajmującymi się rozwojem sieci światłowodowej, na mocy którego na Podkarpaciu w najbliższych latach powstaną ponad 2 tysiące kilometrów linii światłowodowej i ponad 200 węzłów dystrybucyjnych. Sieć podkarpacka ma być częścią Sieci Szerokopasmowej Polski Wschodniej. Koszt całkowity tego projektu szacowany jest na blisko 1,5 mld złotych. Wpływ Internetu na polską rzeczywistość widać już dzisiaj. W tygodniu przeciętny Polak spędza więcej czasu przed Internetem aniżeli przed telewizorem. Jest to blisko 15 godzin. Już w roku 2009 internetowa reklama stanowiła 13 % całości emitowanych reklam, odsetek ten się zwiększa z roku na rok. Około 10 % użytkowników Internetu to Internauci mobilni. Ponad 50 % przedsiębiorców posiada własną stronę internetową. Najwięcej z tego typu działalności marketingowej korzystają firmy z sektora bankowości i turystyki.

Szacuje się, iż w przeciągu najbliższych 6-7 lat, do roku 2020, około 350 mld złotych krajowego PKB może być wytwarzanych przy pomocy Internetu. Oznacza to skok z poziomu 5 % do poziomu 13%. Konsumenci generują blisko dwie trzecie obecnego Internetowego PKB.. Z tego 70 % generowana jest przez handel elektroniczny, 19% na sam dostęp do sieci, a 11% na wydatki na sprzęt elektroniczny. Wciąż niesamowicie niski jest wpływ administracji publicznej na rozwój PKB. W roku 2009 wytworzyła ona 0,4% wspomnianego Internetowego PKB. Wzrost wpływu Internetu na polski PKB związany będzie z dalszym upowszechnieniem dostępu do szybkiego Internetu. Pod tym względem wciąż jesteśmy daleko za krajami Europy Zachodniej. W naszym kraju dostęp do Internetu ma około 75 % gospodarstw, dla porównania w Norwegii to 97 %. Dąży się przy tym do rozwoju Internetu w regionach tradycyjnie uważanych za opóźnione technologicznie w stosunku do pozostałej części kraju, np. tak zwanej ściany wschodniej. Samorząd województwa podkarpackiego podpisał w marcu bieżącego roku porozumienie z przedsiębiorstwami zajmującymi się rozwojem sieci światłowodowej, na mocy którego na Podkarpaciu w najbliższych latach powstaną ponad 2 tysiące kilometrów linii światłowodowej i ponad 200 węzłów dystrybucyjnych. Sieć podkarpacka ma być częścią Sieci Szerokopasmowej Polski Wschodniej. Koszt całkowity tego projektu szacowany jest na blisko 1,5 mld złotych. Wpływ Internetu na polską rzeczywistość widać już dzisiaj. W tygodniu przeciętny Polak spędza więcej czasu przed Internetem aniżeli przed telewizorem. Jest to blisko 15 godzin. Już w roku 2009 internetowa reklama stanowiła 13 % całości emitowanych reklam, odsetek ten się zwiększa z roku na rok. Około 10 % użytkowników Internetu to Internauci mobilni. Ponad 50 % przedsiębiorców posiada własną stronę internetową. Najwięcej z tego typu działalności marketingowej korzystają firmy z sektora bankowości i turystyki.

Władze Wielkiej Brytanii dążą do złagodzenia skutków kryzysu i chcą zmniejszyć liczbę imigrantów w kraju. Główne powody, dla których władze Wielkiej Brytanii podjęły decyzję o ograniczeniu liczby imigrantów to wzrost bezrobocia oraz słabnąca gospodarka. Osoby odpowiedzialne za sprawy imigracji ostrzegają, że z czasem coraz trudniej będzie się dostać do Wielkiej Brytanii.

Władze Wielkiej Brytanii dążą do złagodzenia skutków kryzysu i chcą zmniejszyć liczbę imigrantów w kraju. Główne powody, dla których władze Wielkiej Brytanii podjęły decyzję o ograniczeniu liczby imigrantów to wzrost bezrobocia oraz słabnąca gospodarka. Osoby odpowiedzialne za sprawy imigracji ostrzegają, że z czasem coraz trudniej będzie się dostać do Wielkiej Brytanii. Obecnie liczba ludności wynosi w Wielkiej Brytanii wynosi ok. 61 mln mieszkańców i rząd nie chce dopuścić, aby liczba ta wzrosła do 70 mln. Jak wynika ze statystyk w ostatniej dekadzie do Wielkiej Brytanii przyjechało ponad 2,5 mln imigrantów. Posłowie zapobiegając napływowi imigrantów proponują wprowadzenie czteroletnich wiz dla imigrantów spoza UE oraz ustalenie rocznego limitu przyjezdnych. Jednakże ten nowy system nie będzie dotyczył mieszkańców krajów będących członkami Unii Europejskiej. Na początek brytyjski rząd wprowadził system punktów (podobnie, jak w Australii), który będzie dawał pierwszeństwo osobom wysoko wykwalifikowanym, które będą przydatne dla gospodarki brytyjskiej. Jeżeli sytuacja nie ulegnie zmianie, i wciąż napływ imigrantów do Wielkiej Brytanii będzie taki duży to wg szacunków do połowy XXI wieku będzie ona najliczniejszym krajem w Europie.