Szukaj :
Witamy w Pomorskiej Izbie
Finansowo-Handlowej Sp. z o.o.

ZAPRASZAMY
 
Misja
O Firmie
Kontakt

+ PARTNERZY

Login :
 
Hasło :

+ NEWSLETTER

Zapisz e-mail :

Jeśli chcesz być informowany o naszych aktualnościach wpisz swój adres emailowy. Szanujemy Twoją prywatność.
Firma PIFH Sp. z o.o.nie udostępni nikomu Twojego adresu. W każdej chwili możesz sie wypisać:

Usuń e-mail :
Opłata skarbowa a racjonalizm ustawodawcy

 

Obowiązująca od 1 stycznia 2007 roku ustawa z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej dokonała kilku istotnych zmian w zasadach poboru opłaty skarbowej. Należy stwierdzić, że większość ekspertów ocenia te rozwiązania negatywnie. Ustawa nie usunęła dotychczasowych błędów w zasadach obciążania, podziału dochodów i systemie poboru opłaty skarbowej, a w rzeczywistości wady te pogłębiła. Jedyną nowością, którą można ocenić pozytywnie, jest rezygnacja z obciążenia opłatą skarbową weksli i dokumentów stwierdzających udzielenie poręczenia.
Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że ustawa napisana została w pośpiechu, "na kolanie". Weszła ona w życie zaledwie 3 tygodnie od ogłoszenia, nie była poprzedzona żadną debatą publiczną, choć pośpiech nie był uzasadniony żadnymi obiektywnymi przesłankami.
W myśl art. 1 ust. 1 pkt. 2 ustawy, opłacie skarbowej podlega złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii - w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym. Już w tym przepisie mamy do czynienia z błędem – wyodrębniono tu prokurę, która jest przecież rodzajem pełnomocnictwa (art. 1091 kc).
Kuriozalne jest nałożenie opłaty skarbowej na czynność złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa. Załącznik do ustawy precyzuje, że opłata wynosi 17 zł od każdego stosunku pełnomocnictwa - dotychczas było 15 zł od dokumentu pełnomocnictwa, który mógł obejmować kilku mocodawców. Trudno jest znaleźć argument, który przemawiałby za pobieraniem zwielokrotnionej opłaty, skoro dzięki reprezentowaniu kilku osób przez jednego pełnomocnika organy administracji lub sądy mogą zaoszczędzić znaczne środki, wysyłając do jednego pełnomocnika pisma, które musiałyby wysyłać odrębnie kilku stronom. No chyba, że argument ten nazywałby się fiskalizm.
Zlikwidowano bardzo wygodny sposób zapłaty opłaty skarbowej znaczkami skarbowymi, uzasadniając to kosztami ich produkcji i dystrybucji, co wydaje się argumentem mało przekonującym. Naraża to bowiem obywateli na podróżowanie do kasy urzędu czy też ponoszenie kosztów przelewów bankowych. A argument o „kosztotwórczej implementacji elektronicznego znaku opłaty skarbowej" możnaby nazwać chyba tylko nieporozumieniem. Wystarczyłoby dopuścić możliwość zapłaty przelewem i dołączenia wygenerowanego pliku potwierdzenia przelewu do podania wnoszonego drogą elektroniczną. Wątpliwe, aby obywatel korzystający z elektronicznej formy wnoszenia podania biegał do banku złożyć "ręczny" przelew opłaty skarbowej. Można nakazać dołączanie do podań wnoszonych drogą elektroniczną potwierdzeń zapłaty (przelewu) opłaty skarbowej w formie elektronicznej.
Ustawa dopuszcza następujące sposoby zapłaty opłaty skarbowej:
  1. gotówkowo w kasie organu podatkowego,
  2. gotówkowo u inkasenta,
  3. bezgotówkowo na rachunek bankowy organu podatkowego.
Zapłaty opłaty skarbowej dokonuje się gotówką w kasie organu podatkowego lub bezgotówkowo na rachunek tego organu. Dopuszcza się też zarządzenie poboru opłaty skarbowej w drodze inkasa. Ustawodawca nie dopuścił, zapewne przez przeoczenie, zapłaty opłaty skarbowej w drodze przekazów gotówkowych na konto organu podatkowego, wpłacanych na poczcie lub w banku. Jest to oczywiste przeoczenie, bo jakie względy przemawiają za dopuszczalnością zapłaty gotówką w kasie urzędu lub inkasentowi i jednocześnie przeciwko dokonaniu zapłaty przekazem gotówkowym?
Powyższe przeoczenie wraz z likwidacją znaczków skarbowych znacznie utrudni uiszczanie opłaty skarbowej. Organem podatkowym w sprawach opłaty skarbowej jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na siedzibę organu lub podmiotu, który dokonał czynności urzędowej albo wydał zaświadczenie lub zezwolenie (pozwolenie, koncesję), albo ze względu na miejsce złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury. Nierzadko obywatele załatwiają sprawy w urzędach odległych od swojego miejsca zamieszkania. Jeśli nie mają rachunku bankowego, to w celu zapłaty opłaty skarbowej powinni się wybrać do siedziby właściwego urzędu gminy. Gminy wychodząc na wprost tym trudnościom mogą ustanowić inkasentem opłaty skarbowej osobę prawną, mającą oddziały na terenie całej Polski, np. Pocztę Polską lub bank, ale to mogłoby być zbyt daleko idące rozwiązanie. Poza tym inkasent będzie pobierał wynagrodzenie, a to uszczupli dochody gmin.
Być może w drodze zdroworozsądkowej interpretacji zostanie dopuszczona zapłata opłaty skarbowej przekazem gotówkowym, ale będzie to ewidentna interpretacja contra legem. Na razie można jedynie zauważyć, że zapłata opłaty skarbowej w formie przekazu gotówkowego na rachunek właściwego urzędu gminy nie wiąże się z żadnymi negatywnymi konsekwencjami. Opłata dotrze na rachunek bankowy właściwego organu podatkowego i nie będzie można uznać, że nie została zapłacona.
Obowiązek zapłaty opłaty skarbowej powstaje:
  1. od dokonania czynności urzędowej - z datą dokonania zgłoszenia lub złożenia wniosku o dokonanie czynności urzędowej;
  2. od wydania zaświadczenia - z datą złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia;
  3. od wydania zezwolenia (pozwolenia, koncesji) - z datą złożenia wniosku o wydanie zezwolenia (pozwolenia, koncesji);
  4. od złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury oraz od jego odpisu, wypisu lub kopii - z datą złożenia dokumentu w organie administracji publicznej, sądzie
  5. od przedmiotu opłaty określonego w art. 2 ust. 2 - z datą użycia zaświadczenia w sprawie innej niż wymieniona w art. 2 ust. 1.
Opłatę skarbową wpłaca się z datą powstania obowiązku jej zapłaty. Jednocześnie składający wniosek lub pełnomocnictwo albo dokonujący zgłoszenia zobowiązany jest dołączyć dowód zapłaty należnej opłaty skarbowej. Powstaje tu błędne koło. Obywatel ma dołączyć dowód zapłaty opłaty skarbowej do wniosku (podania), a więc musi ją wcześniej zapłacić, ale skoro jeszcze nie złożył wniosku, to nie powstał jeszcze obowiązek zapłaty. Wychodzi na to, że opłatę trzeba uiszczać przed złożeniem wniosku lub dokumentu pełnomocnictwa. Utrudnione jest terminowe wnoszenie opłaty od dokumentu pełnomocnictwa. Zdarzają się sytuacje, gdy pełnomocnictwa, zwłaszcza substytucyjnego, udziela się w ostatniej chwili z przyczyn obiektywnych. Rzadko istnieje wówczas możliwość dokonania przelewu lub wpłaty w kasie urzędu opłaty skarbowej. Naraża to mocodawcę i pełnomocnika na popadnięcie w zwłokę, a sądowi nakazuje zawiadomienie właściwego organu. Kilkudniowy termin na uiszczenie opłaty załatwiłby tę sprawę, nie został jednak przewidziany w przepisach tej ustawy.
Rada Ministrów uzasadniała nowe rozwiązanie tym, że koszty "ściągnięcia" opłaty skarbowej obciążały organy administracji publicznej, do których wnoszone było podanie, a które nie uzyskują przy tym żadnych wpływów z tytułu tej opłaty. Dla zobrazowania tej sytuacji wskazano przykład nie uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości 5 zł od składanego do naczelnika urzędu skarbowego wniosku o wydanie zaświadczenia o wysokości dochodów podatnika. Organ rozpatrujący wniosek zobowiązany był wezwać wnoszącego podanie do wniesienia opłaty skarbowej (koszt wysłania listu poleconego 5,40 zł), a w przypadku nieuzupełnienia tego braku pozostawić podanie bez rozpatrzenia, wydając postanowienie, które powinno być doręczone także listem poleconym (w sumie 10,80 zł). W konkretnym przypadku oznaczało to generowanie kosztów po stronie organu administracji rządowej, przy jednoczesnym braku wpływów z tytułu opłaty skarbowej od podania do budżetu właściwej gminy.
Możnaby jednak przecież wykorzystać możliwość wzywania do uiszczenia opłaty telefonicznie lub za pośrednictwem poczty elektronicznej. Rząd jednak chce wprowadzić inne zasady poboru opłaty, generując inne koszty. Obecnie każde nie uiszczenie opłaty skarbowej miałoby od razu skutkować zawiadomieniem właściwego organu, wszczynaniem postępowania podatkowego i wydawaniem decyzji administracyjnej. Koszty będą znacznie wyższe niż 10,80 zł. W przypadku pozostawienia podania bez rozpatrzenia lub umorzenia postępowania trzeba będzie wszczynać procedury zwrotu opłaty, to samo dotyczy sytuacji, gdy uiszczono opłatę w zawyżonej wysokości.
Zgodnie z art. 19 ustawy, jeżeli złożono podanie, załączniki do podania, dokonano zgłoszenia lub wystąpiono z wnioskiem o dokonanie czynności urzędowej albo z wnioskiem o wydanie zaświadczenia lub zezwolenia (pozwolenia, koncesji), albo sporządzono dokument stwierdzający ustanowienie pełnomocnika lub jego odpis, wypis, przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepisy dotychczasowe to poprzednia ustawa o opłacie skarbowej z 2000 roku i rozporządzenie Ministra Finansów z 25 lipca 2006 r. w sprawie sposobu zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej. Rozporządzenie dopuszczało uiszczenie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa wyłącznie znaczkami skarbowymi. Po 1 stycznia 2007 roku niemożliwe jest zakupienie znaczków skarbowych i prawidłowe uiszczenie opłaty od pełnomocnictw udzielonych przed wejściem ustawy w życie. Resort finansów planuje czasowe przywrócenie znaczków skarbowych. Największą grupą mającą zapasy znaczków byli zawodowi pełnomocnicy procesowi, mają oni najczęściej znaczki o nominale 5 zł i 10 zł. Przywrócenie znaczków spowoduje, że opłatę od dokumentu pełnomocnictwa (obecnie 17 zł) będą uiszczać częściowo w znaczkach, a częściowo przelewem lub gotówką.
Tak więc likwidacja znaczków skarbowych nie tylko utrudniła wnoszenie opłaty skarbowej, ale pozostawiła wiele osób z tymi znaczkami, których nie mogli wykorzystać z uwagi na krótkie vacatio legis ustawy. Do tego innym osobom uniemożliwiło to prawidłową zapłatę opłaty skarbowej w wielu rozpoczętych sprawach. Reasumując te koszty w zestawianiu z faktycznym czasem, jaki obecnie jest potrzebny na dokonanie opłaty skarbowej, rachunek zysków i strat wydaje się być jednak ujemny.
 
AKTUALNOŚCI
ANALIZY I RAPORTY
Poprzednie artykuły: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
WARTO WIEDZIEĆ WSKAŹNIKI »
Poprzednie artykuły: 1 2 3 4 5 6 7
  • Składka na ubezpieczenie emerytalne 438,73 zł (tj. 19,52%)
  • Składka na ubezpieczenie rentowe 179,81 zł (tj. 8%)
  • Składka na ubezpieczenie chorobowe 55,07 zł (tj. 2,45%)

STAWKI »

WZROST/SPADEK CEN TOWARÓW I USŁUG KONSUMPCYJNYCH:

  • miesięczny:  sierpniu 2014. w stosunku do lipca 2014r. spadek o 0,4%
  • kwartalny:  w II kwartale 2014r. w stosunku do I kwartału 2014r. bez zmian
  • średnioroczny:  w 2013r. w stosunku do 2014r. wskaźnik wyniósł 0,9%

WZORY DOKUMENTÓW »

WALUTY GIEŁDA
1 EUR
4.3978 0.27%
1 USD
3.8935 -0.07%
1 CHF
4.0000 0.13%
WIG
48139.15 -0.63%
WIG20
1925.34 -0.91%
MWIG40
3658.73 -0.21%
Copyright © 2020 PIFHPROFIT
Wszelkie prawa zastrzeżone